Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας! What?

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στην γυναίκα. Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί επίσημα από τον ΟΗΕ το 1977 ως η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Σήμερα οι γυναίκες απανταχού γιορτάζουν. Έτσι λοιπόν, όπως είναι φυσικό, από το πρωί ο κόσμος των σοσιαλ έχει πλημμυρίσει ευχές και λουλούδια.

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας! Η ιστορία.

Η πρώτη οργανωμένη ημέρα της γυναίκας γιορτάστηκε στις 8 Μαρτίου το 1909 στη Νέα Υόρκη, έπειτα από πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού κόμματος των ΗΠΑ, προς τιμήν μιας μεγάλης απεργίας εργατριών σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας το 1908.

Το 1910, στη Διεθνή διάσκεψη Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγης, η Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε να καθιερωθεί μια ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες.

Το 1911, η ημέρα της γυναίκας εορτάστηκε για πρώτη φορά και σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία, η Ελβετία, η Δανία, ενώ η 8 Μαρτίου συνδέθηκε οριστικά με την γιορτή αυτή μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1917, όταν οι γυναίκες τη Ρωσία διαδήλωσαν για δικαιώματα στην ισότητα.

Τελικά ο ΟΗΕ το 1977 αναγνώρισε επίσημα την 8η Μαρτίου ως Διεθνή Ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας και τη διεθνή Ειρήνη.

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σήμερα.

Θα ήταν ψέμα αν λέγαμε πως οι περισσότερες από εμάς γνωρίζουμε την ιστορία πίσω από αυτή την “Γιορτή”. Πως έχουμε ενημερωθεί για τις θυσίες και την επιμονή ορισμένων γυναικών για να κατακτήσουν αυτά που εμείς σήμερα θεωρούμε αυτονόητα.

Δυστυχώς η εικόνα που έχουμε οι περισσότερες από εμάς για την σημερινή ημέρα είναι τα λουλούδια, οι σοκολάτες και γυναίκες οι οποίες σπάνε το κατεστημένο και διασκεδάζουν μόνες τους σε νυχτερινά μαγαζιά. Κοινώς χάσαμε το νόημα.

Αντανακλαστικά το πρώτο βήμα που έκανα σήμερα το πρωί, ήταν να ψάξω στο διαδίκτυο για το εάν αντίστοιχα υπάρχει και παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στον άντρα! Και μάντεψε, ΥΠΑΡΧΕΙ!!! Ναι ναι πιθανότατα δεν το γνώριζες, όπως δεν το γνώριζα κι εγώ, αλλά στις 19 Νοεμβρίου, γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα του άντρα! Χωρίς φανφάρες, φρουφρού και αρώματα, γιατί δεν είναι και καμιά πιασάρικια γιορτή! Επίσης με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα πως υπάρχουν δεκάδες (για να μην πω εκατοντάδες παγκόσμιες ημέρες) την ύπαρξη των οποίων αγνοούσα παντελώς!

Ποτέ μου δεν συμφώνησα με την εξέλιξη που έχει πάρει ο εορτασμός για τον συγκεκριμένο θεσμό, αλλά ειδικά σήμερα νιώθω έναν κόμπο στον λαιμό. Έναν κόμπο που με πνίγει. Που και να ήθελα σήμερα να γιορτάσω, δεν μπορώ. Μου είναι αδύνατον. Αδύνατον γιατί το μυαλό μου έχει πλημμυρίσει από εικόνες, πολύ περισσότερες από αυτές της αρχικής μου στα σόσιαλ. Εικόνες που σε λυγίζουν, που σε σπάνε. Εικόνες από γυναίκες οι οποίες σήμερα δεν γιορτάζουν, είτε γιατί θρηνούν, είτε γιατί αμύνονται, είτε γιατί φοβούνται, είτε ακόμη γιατί δεν υπάρχουν!

Το μυαλό μου γυρίζει στην γυναίκα που εχθές θρηνούσε πάνω από το άψυχο σώμα του μόλις ενός έτους παιδιού της. Στην γυναίκα που παρακαλούσε τον κόσμο να δώσει άσυλο στον εντεκάχρονο γιο της. Στην γυναίκα που έκλαιγε με αναφιλητά στην αγκαλιά του συντρόφου της, τον οποίο ίσως και να μην ξαναδεί ποτέ. Και σε εκείνη την ηλικιωμένη γυναίκα που δεν ήθελε να αποχωριστεί τον σύζυγο της.

Το μυαλό μου τρέχει αυτόματα και σε άλλες γυναίκες. Γυναίκες που δεν είναι πλέον ανάμεσα μας. Γυναίκες όπως Καρολάιν, η Ελένη, η Γαρυφαλλιά… Γυναίκες με οικογένειες και παιδιά, γυναίκες με σπουδές και καριέρα, γυναίκες με όνειρα για το μέλλον. Γυναίκες σαν εμένα κι εσένα, οι οποίες μπορεί και να γιόρταζαν σήμερα.

Εγώ σήμερα λοιπόν αρνούμαι να γιορτάσω και προτιμώ να τιμήσω με τον τρόπο μου όλες αυτές τις γυναίκες. Ανάβω το καντηλάκι μου στην μνήμη τους, προσευχόμενη να μην μεγαλώσει άλλο αυτή η μακάβρια λίστα! Και να γιορτάσουμε ενωμένοι, στις 21 Σεπτεμβρίου την “Παγκόσμια ημέρα ειρήνης”, στις 14 Δεκεμβρίου την “Παγκόσμια ημέρα αγάπης”, στις 20 Δεκεμβρίου την “Παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης”, όλοι μαζί οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, ιδιότητας ή κοινωνικής τάξης!

Γυναίκα Ξένια.