Mamoula

Εγκυμοσυνη vol_1 vs εγκυμοσυνη vol_2!

Εγκυμοσύνη! Η ωραιότερη περίοδος για την γυναίκα, λένε. Ναι αλλά όχι πάντα! Ναι αλλά όχι για όλες θα πω εγώ! Η δική μου εμπειρία; Αγγίζει αυτό το ” Η ωραιότερη περίοδος”.

Πρώτη εγκυμοσύνη. Το θαύμα!!! Αυτό που περιμένεις εναγωνίως να δεις το πολυπόθητο “+” αλλά μόλις το βλέπεις τρισεκατομμύρια σκέψεις περνάνε από το μυαλό σου. Και τώρα τί; Πως; Που; Ποτε; Γιατί;… Μέχρι να ακούσεις εκείνον τον μαγευτικό πρώτο ήχο, τον χτύπο της καρδούλας, μιας καρδούλας που χτυπάει μέσα σου. Mιας τόσο μικροσκοπικής καρδούλας που σου επιβεβαιώνει το θαύμα! Και μετά έρχονται οι απορίες! Ο βομβαρδισμός ερωτήσεων προς τον γυναικολόγο… οι άπειρες ώρες πλοήγησης στο διαδύκτιο… τα τηλεφωνήματα σε φίλες που το πέρασαν νωρίτερα από σένα… και η αγωνία! Αγωνία για το πώς θα είναι, αγωνία για το τί θα είναι, μα πάνω από όλα αγωνία για να είναι καλά!

Κάπως έτσι κι εγώ, ακούγοντας συμβουλές, διαβάζοντας συμβουλές και ακολουθώντας το ένστικτο μου, έζησα την περίοδο της πρώτης μου εγκυμοσύνης όπως της έπρεπε!!! ( και κάπου εδώ όσοι ήταν κοντά μου σε εκείνη την περίοδο της ζωής μου γελάνε)! Έζησα λοιπόν την πρώτη μου εγκυμοσύνη, όπως μου βγήκε! Και μου βγήκε σε υπερπροστατευτικότητα! “Καλό είναι να μην ξεπερνάς τα δυο φλιτζάνια καφέ την μερα” λέγανε, “μαχαίρι” τον καφέ εγώ! “Συνιστάται να προσέχετε την προέλευση της φέτας” διάβαζα, ούτε που την άγγιζα εγώ! “Πολύ σχολαστικό πλύσιμο στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά” άκουγα, ούτε που ακουμπούσα μαρουλόφυλλο εγώ! Όπως καταλαβαίνετε αυτό δεν περιορίστηκε στις διατροφικές επιλογές! Ένιωθα πως έχω κάτι τόσο πολύτιμο μέσα μου, που έπρεπε να το προσέξω και να το προστατέψω με όλο μου το είναι! Την ωραιότερη ατάκα βέβαια, την είχα ακούσει από τον επτάχρονο, τότε, ανηψιό μου. ” Θεία κάνεις σαν να έχεις μέσα σου μια χειροβομβίδα και φοβάσαι πως αν σε ακουμπήσουμε θα εκραγεί”… πόσο δίκιο είχε! Έτσι ακριβώς ένιωθα! Σε γενικές γραμμές στην πρώτη μου εγκυμοσύνη έκανα αυτό που λένε “Ζήσε τη στιγμη”. Το έζησα! Φωτογραφίες με την αλλαγή της κοιλιάς κάθε βδομάδα, ημερολόγιο εγκυμοσύνης, να επιμεληθείς το δωματιάκι του μωρού σου, να ψάξεις για το καροτσάκι του μωρού σου, τα πρώτα του ρουχαλάκια, τα πρώτα του φορμάκια, τα πρώτα του καλτσάκια, παπουτσάκια, κουβερτάκια, σεντονάκια, κορδελάκια… και ότι άλλο είς -άκια μπορείς να φανταστείς!

Και τώρα περνάμε στο κεφάλαιο εγκυμοσυνη vol2! Ξεκινάμε από το +, όπου η χαρά σου με το που το βλέπεις είναι η ίδια, αλλά τώρα δεν κατακλύζεται το μυαλό σου με τα Τι; Πως; Πού; Γιατί τώρα ξέρεις! Ναι τώρα ξέρεις πως είναι μια εγκυμοσύνη, αλλά δεν ξέρεις πως είναι μια εγκυμοσύνη έχοντας να φροντίσεις και ένα δίχρονο! Μια λέξη μου έρχεται στο μυαλό “ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ”. Τώρα δεν χρειάζεται ούτε να βομβαρδίσεις τον γιατρό σου με ερωτήσεις, ούτε να σπαταλάς αμέτρητες ώρες ψάχνοντας στο διαδίκτυο (πού να τις βρείς τώρα τόσες ελεύθερες ώρες;), αλλά ούτε να αναζητάς συμβουλές από πιο έμπειρες! Τώρα είσαι κι εσυ έμπειρη! Και τώρα δεν έχεις την πολυτέλεια να κακομάθεις τον εαυτό σου, γιατί τώρα υπάρχει κάποιος που σε έχει απόλυτη ανάγκη! “Το μεγάλο σου παιδί”, που απέκτησε αυτόν τον τίτλο έτσι, ξαφνικά, από την μια μέρα στην άλλη, κι ας είναι ακόμη μωρό!

Στην δεύτερη εγκυμοσύνη μου λοιπόν κι εγώ ήμουν πιο χαλλλαρή… (Με τρία λάμδα), ως προς την αντιμετώπιση της “χειροβομβίδας” που είχα μέσα μου, γιατί είχα μια δίχρονη βόμβα τριγύρω μου, η οποία μόλις είχε αποθηλάσει και η οποία εξαρτιόταν πλήρως από μένα! Οι φωτογραφίες με την αλλαγή της κοιλιάς, τώρα γίνονταν (αν γίνονταν) ανά μήνα, το ημερολόγιο εγκυμοσύνης ούτε που λερώθηκε με μελάνι και όλα τα σεντονάκια, φορμάκια, κουβερτάκια είχαν ήδη αγοραστεί όποτε δεν χρειαζόταν η επανάληψη της διαδικασίας.

Το σίγουρο όμως είναι πως ακόμη κι αν δεν έχεις εκατοντάδες φωτογραφίες, ακόμη κι αν το ημερολόγιο της δεύτερης εγκυμοσύνης είναι άδειο, η ευλογία και η χαρά παραμένει η ίδια, απλά λείπει η ανεμελιά, και η έλλειψη αυτής είναι που σε ωθεί στο να παραλείπεις πράγματα που δεν θεωρείς και τόσο απαραίτητα. Αρκείσαι απλά στο να την χαϊδεύεις, να της μιλάς και όταν όλοι έχουν κοιμηθεί να της σιγοτραγουδάς… “Είσαι η ζωή μου, η αναπνοή μου…”

Υ.Γ. Σε μια συζήτηση που είχα με την μαία μου λίγες μέρες πριν γεννήσω, της εξηγούσα ότι ένιωθα τύψεις γιατί δεν αφιερώθηκα στην δεύτερη εγκυμοσύνη μου όσο είχα αφιερωθεί στην πρώτη. Η απάντηση της ήταν αποστομωτική! “Το έμβρυο ξέρει και καταλαβαίνει πως δεν είναι η μόνη σου προτεραιότητα και δεν το ενοχλεί καθόλου!” Το Θαύμα της ζωής που λέγαμε…

Mamoula Ξένια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.