Mamoula

Ενα γραμμα στην δικη μου mamoula…

“Θα γίνεις κι εσύ μάνα και θα με καταλάβεις”. Μια φράση που συχνά πυκνά έβγαινε από τα χείλη της μαμάς μου, κυρίως στα εφηβικά μου χρόνια. Ήρθε λοιπόν η στιγμή να σου απαντήσω μαμά… (και κάπου εδώ η μαμά μου ψάχνει τα χαρτομάντηλα!)

Mαμά μου,

Έγινα κι εγώ μάνα και ΚΑΤΑΛΑΒΑ!!! Κατάλαβα πως όταν με μάλωνες είχες πάντα δίκιο… Κατάλαβα απολύτως ότι (όπως μου έλεγες) η αγάπη δεν διαιρείται, μόνο πολλαπλασιάζεται… Κατάλαβα την αγωνία σου και τις επαναλαμβανόμενες αναπάντητες κλήσεις όταν καθυστερούσα ακόμη και δέκα λεπτά, από την προκαθορισμένη ώρα επιστροφής μου στο σπίτι… Κατάλαβα τα ξενύχτια σου στο προσκεφάλι μου όταν ανέβαζα πυρετό (κι ας ήμουν ήδη 18 χρονών)… Κατάλαβα ότι κι εσύ είσαι άνθρωπος και λυγίζεις και φωνάζεις και ξεσπάς… Κατάλαβα πως όταν επέμενες να διαβάσω, δεν το έκανες από ματαιοδοξία, αλλά από φιλοδοξία και πίστη σε εμένα και τις ικανότητες μου. Κατάλαβα την αγωνία σου, και τα δήθεν “Με πήρε ο ύπνος στον καναπέ”… όταν πήρα το πρώτο μου αμάξι… Κατάλαβα τον λόγο της έντρομης κλήσης σου στο κινητό μου, με το που άκουγες την σειρήνα ενός ασθενοφόρου…

Κατάλαβα πολλά μανούλα μου, και σίγουρα μεγαλώνοντας τα παιδιά μου, θα καταλάβω ακόμη περισσότερα! Και ξέρεις κάτι; Θα σε αντιγράψω μανούλα! Θα σε αντιγράψω, γιατί όσο κι αν μου φαίνονταν όλα τότε υπερβολικά και μάταια, σήμερα έχω την ωριμότητα να καταλάβω πως ήταν όλα σωστά…Και ξέρεις κάτι ακόμη; Εύχομαι κι ελπίζω, σε μερικά χρόνια από σήμερα, να νιώθουν και τα παιδιά μου τόσο υπερήφανα, όπως νιώθω κι εγώ σήμερα, για την ανατροφή τους!!!

Υ.Γ. Θέλεις να σου πω τί άλλο κατάλαβα πολύ καλά μανούλα μου; Πως όσο κι αν μεγαλώνω…όσα παιδιά κι αν κάνω…όσες ρυτίδες κι αν βγάλω…θα σε έχω πάντα ανάγκη και θα νιώθω πάντα το ίδιο “μωρό” όταν κουρνιάζω στην αγκαλιά σου!!!

Σε ευχαριστώ mamoula mou!

Σ’ αγαπώ mamoula mou!

Mamoula Ξένια

6 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *